Ochrona przed spamem - nie otwieraj

nr 1(37)/2011
ISSN 2082-5005
Biuletyn Informacyjny Biblioteki Głównej UEK
nr 1(37)/2011
Tradycja wydawania biuletynów informacyjnych w naszej Bibliotece sięga lat siedemdziesiątych XX wieku. Elektroniczny Biuletyn Informacyjny Biblioteki Głównej Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie jest kontynuacją Biuletynu Informacyjnego Biblioteki Głównej Akademii Ekonomicznej w Krakowie, a jeszcze wcześniej "Biuletynu Informacyjnego" drukowanego w latach 1993-1997. Ukazuje się dwa razy w roku. Publikujemy w nim artykuły informacyjne, komunikaty o nabytkach Biblioteki (stałe rubryki nowości), sprawozdania z konferencji, z prac Rady Bibliotecznej oraz ciekawostki.

George Joseph Stigler (1911-1991)

George Joseph Stigler (1911-1991)

George Joseph Stigler (1911-1991)

George Joseph Stigler (ur. 17 stycznia 1911 w Renton, Waszyngton, zm. 1 grudnia 1991 w Chicago, Illinois) amerykański ekonomista i historyk myśli ekonomicznej, laureat Nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii w 1982 roku za wkład w badania nad funkcjonowaniem rynków, ich organizacją i strukturą a także nad przyczynami i skutkami regulowania rynków przez państwo.

Do szkół George Stigler uczęszczał w Seattle, studia wyższe rozpoczął na Uniwersytecie w Waszyngtonie, następnie kontynuował je na Uniwersytecie Northwestern w Chicago, gdzie studiował i otrzymał (w 1932 r.) tytuł magistra ekonomii. Na Uniwersytecie Chicago pogłębiał wiedzę ekonomiczną uzyskując w 1938 r. doktorat. W tym czasie Uniwersytet Chicago, na wydziale ekonomii, miał bardzo dobrą obsadę. Do grona tych wybitnych naukowców, którzy wywierali znaczny wpływ na studiujących należeli m.in. Frank H. Knight, Jacob Viner i Henry C. Simons. W Chicago Stigler zaprzyjaźnił się z Miltonem Friedmanem i Allenem Wallisem.

Pracę zawodową i karierę naukową George Stigler rozpoczął w 1936 r. w Iowa State College, na którym pracował pod kierunkiem Theodora W. Schultza. W 1938 roku przeniósł się na Uniwersytet w Minnesota, gdzie przebywał do 1946 r. otrzymując profesurę. Okres pracy w Minnesota przerwała wojna, w czasie której zatrudniony był w National Bureau of Economic Research i Statistical Research Group at Columbia. W 1946 r. opuścił Minnesota dla Brown i Columbia. Na Uniwersytecie Columbia pracował w latach 1947-58 (w 1947 uzyskuje tytuł profesora ekonomii). Na przełomie lat 1957/1958 George Stigler uczestniczył (na tejże uczelni) w prowadzeniu centrum studiów dla zaawansowanych (Center for Advanced Study in the Behavioral Sciences) w gronie znanych ekonomistów, m.in. Kennetha Arrowa, Miltona Friedmana i Roberta Solowa. W roku 1958 przeszedł na Uniwersytet Chicago jako profesor ekonomii i tu pozostał już na stałe. W tym czasie Uniwersytet Chicago zasłynął w związku z działalnością neoliberałów, ekonomistów chicagowskich, wśród których byli: M. Friedman, F. H. Knight, H. C. Simons i G. Stiller.

Poza pracą badawczo-naukową George Stigler pełnił funkcję prezesa American Economic Association, a także był członkiem Narodowej Akademii Nauk w Waszyngtonie. W 1977 założył w Chicago Center for the Study of the Economy and the State.

Otrzymał kilka doktoratów honoris causa, m.in. uniwersystetów Northwerstern, Carnegie-Mellon, Rochester i Helsińskiej Szkoły Ekonomicznej.

Noblista znany jest na świecie z dorobku w zakresie historii myśli ekonomicznej, teorii produkcji, kosztów, cen, informacji, struktur przemysłowych oraz teorii oligopolów. Jako wydawca pisma „Journal of Political Economy" posiadał szczególne możliwości upowszechniania swoich poglądów.

Pierwszą publikacją George'a Stiglera była praca doktorska — Production and Distribution Theories, ukończona w 1938 r. i opublikowana w 1941. Praca ta była pierwszą poważną próbą przedstawienia historii teorii produkcji i dystrybucji na przełomie końca XIX i początku XX wieku. Następne dwie publikacje to prace z historii myśli ekonomicznej w zakresie teorii cen: The Theory of Competitive Price (1942) i Theory of Price (1946). Warto w tym miejscu podkreślić, że tę pracę przetłumaczono na język polski (Teoria cen, 1959). Analizy wielkości i struktury produkcji, organizacja przemysłu, poziom zatrudnienia, nakładów, stopy zysku, czy też stopy inwestycji, znalazły swe odbicie w publikacjach: Trends in Output and Employment (1947), Trends in Employment in the Service Industries (1956) i The Organization of Industry (1968). Stiglera uważa się często za pioniera ekonomii informacji i ekonomii regulacji. Opracował model poszukiwania informacji (The Economics of Information, „Journal of Political Economy” 1961). Kwestionował pogląd, że jedynym celem regulacji rządowej jest ochrona konsumentów, dowodząc, że często jej motywację stanowi ochrona interesów producentów (The Citizen and the State: Essays on Regulation, 1975).

Dorobek George’a Stiglera tworzą także publikacje: Five Lectures on Economic Problems (1949), Employment and Compensation in Education (1950), Supply and Demand for Scientific Personnel (1957 With D. M. Blank), What Can Regulators Regulate? The Case of Electricity („Journal of Law and Economics”, 1962), A Theory of Oligopoly („Journal of Political Economy”, 1964) , The Organization of Industry (1968), The Intellectual and the Marketplace (1962), Capital and Rates of Return in Manufacturing Industries (1963), The Intellectual and the Market Place and Other Essays (1963), Essays in the History of Economics (1965), The Behavior of Industrial Prices (1970), The Theory of Economic Regulation („Bell Journal of Economics and Management Science”, 1971), The Economist as Preacher and Other Essays (1982), Nobel lecture: The Process and Progress of Economics („Journal of Law and Economics”, 1983), Law or Economics („Journal of Law and Economics”, 1992). Ostatnią pracą Stiglera była intelektualna autobiografia Memoirs of an Unregulated Economist (1988).

Wykorzystane źródła:

  1. Bomski Tadeusz. George J. Stigler: Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie ekonomii za rok 1982. „Wektory” 1988, nr 5, s. 59.
  2. George J. Stigler. [W:] Leszek Jerzy Jasiński: Nobel z ekonomii: poglądy laureatów w zarysie. Warszawa: Wydawnictwo Key Text, 2008, s. 99-101.
  3. Kudera Elżbieta, Przesławska Gabriela, Kowalczyk Edyta, Kundera Jarosław. Słownik historii myśli ekonomicznej. Kraków : Oficyna Ekonomiczna, 2004, s. 197-198.
  4. Rowley Charles R. Laureaci Nobla: Milton Friedman, George J. Stigler, James M. Buchanan, Ronald H. Coase i Gary S. Becker. [W] : Szermierze wolności od Adama Smitha do Miltona Friedmana, tł. Aleksander S. Lewicki. Kraków : Arcana , 2003, s. 157-183.
  5. The New Palgrave : a dictionary of economics. Vol. 4, Q to Z / ed. by John Eatwell, Murray Milgate, Peter Newman. London : The Macmillan Press, 1987. Hasło: Stigler, George Joseph (born 1911), s. 498-500.

Lucyna Janas

© 2009 Biblioteka Główna UEK