Ochrona przed spamem - nie otwieraj

nr 1(39)/2012
ISSN 2082-5005
Biuletyn Informacyjny Biblioteki Głównej UEK
nr 1(39)/2012
Tradycja wydawania biuletynów informacyjnych w naszej Bibliotece sięga lat siedemdziesiątych XX wieku. Elektroniczny Biuletyn Informacyjny Biblioteki Głównej Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie jest kontynuacją Biuletynu Informacyjnego Biblioteki Głównej Akademii Ekonomicznej w Krakowie, a jeszcze wcześniej "Biuletynu Informacyjnego" drukowanego w latach 1993-1997. Ukazuje się dwa razy w roku. Publikujemy w nim artykuły informacyjne, komunikaty o nabytkach Biblioteki (stałe rubryki nowości), sprawozdania z konferencji, z prac Rady Bibliotecznej oraz ciekawostki.

Erasmus w Wilnie

W marcu tego roku miałam przyjemność wziąć udział w pięciodniowym programie Erasmus, nakierowanym na poszerzanie kwalifikacji pracowniczych.
Na szkolenie zaprosiła mnie Biblioteka Główna Wileńskiego Uniwersytetu Technicznego.
Nie miałam nigdy wcześniej okazji być w Wilnie, więc ten wyjazd był dla mnie podwójną przyjemnością. Cóż lepszego może być od rozwijania pasji podróżniczych i kwalifikacji zawodowych jednocześnie?
Stolica Litwy przywitała mnie bez owacji – śniegiem.
Zupełnie inna atmosfera czekała na mnie w Bibliotece. Pani Lila, przemiła Litwinka polskiego pochodzenia przywitała mnie wraz z Panią Dyrektor uśmiechami, serdecznościami i zieloną herbatą.

Już na wstępie dało się zauważyć, że organizacja pracy, standardy udostępniania i podstawowe cele oraz kierunki działań Biblioteki są bliskie Bibliotece Głównej Uniwersytetu Ekonomicznego.
Biblioteka jest ulokowana pośród kompleksu uczelnianego na obrzeżach miasta. Sam budynek został zaadaptowany na jej potrzeby około 10 lat temu i z tego powodu nie do końca spełnia wszystkie oczekiwania pracowników. Magazyn książek, znajdujący się niejako na zapleczu Czytelni Głównej, pomimo systemu magazynowania zwartego, już od kilku miesięcy pęka w szwach. Z tego powodu Biblioteka stara się wycofywać wiele pozycji i oddaje je bezpłatnie studentom. Pracownicy zdają sobie sprawę, że są to środki jedynie doraźne, ale na razie nie ma perspektyw na przeprowadzkę. W tym momencie zbiory liczą 542 112 woluminów i stale się powiększają.
Pokoje sześćdziesięciu sześciu pracowników oraz dyrekcji rozmieszczone są w sektorze zamkniętym dla czytelników. Wejście umożliwia jedynie magnetyczna karta pracownicza.
Pisząc o pracownikach, muszę podkreślić, iż zespół ten jest bardzo zżyty i traktuje swoją pracę jak drugi dom. Bibliotekarze stawiają na swoich biurkach zdjęcia najbliższych, w domowo urządzonej kuchni jedzą wspólne obiady, a nawet organizują dwa razy w roku wspólne msze święte za Bibliotekę! Tradycją jest już, uwaga, coroczna aukcja organizowana przez pracowników w celu zbiórki pieniędzy na materiały biurowe i promocyjne!
Za symboliczną kwotę pracownicy wymieniają się rozmaitymi rzeczami. Przedmiotem aukcji może być np. świeżo upieczone ciasto, ogórek kiszony domowej roboty, ale też niepotrzebny komplet szklanek czy firan. Bibliotekarze radzą sobie jak mogą, ale fakt faktem – budżet Technicznego Uniwersytetu Wileńskiego wielkich sum na bibliotekę nie przewiduje.
Efektem jest między innymi okrojona działalność promocyjna.
Ale i bez tego Biblioteka cieszy się dużą popularnością. Jednym z powodów jest na pewno bezpośrednie sąsiedztwo kilku akademików. Czytelnicy mają do dyspozycji dwie czytelnie, Oddział Informacji Naukowej, Pokój Cichej Pracy oraz, czynny całodobowo, tzw. Pokój Internetowy. Na terenie całego budynku, bez ograniczeń, można podłączyć się do sieci Wi-Fi.
W Czytelni Głównej w wolnym dostępie korzystać można z książek oraz czasopism. W aktualnej prenumeracie jest ich około 200. Brakuje natomiast stanowisk komputerowych.
Druga czytelnia - niewielkie pomieszczenie odwiedzane niezbyt tłumnie, nieposiadające stanowiska dla dyżurującego – to Czytelnia Beletrystyki. Każdą książkę z tego zbioru można także wypożyczyć na dłuższy okres do domu.

Oddział Informacji Naukowej, wyposażony w 8 stanowisk komputerowych, rzutnię/tablicę, a także kanapę dla czytelników, pełni jednocześnie rolę czytelni komputerowej oraz sali dydaktycznej.
Szczególnym zainteresowaniem studentów cieszy się Pokój Internetowy. Urządzony z dużą dozą zaufania do studenta posiada, oprócz 8 stanowisk komputerowych, między innymi: kanapy, telewizor, automat do kawy, stoliki do pracy zespołowej oraz półkę z prenumerowanymi czasopismami popularno-naukowymi, a także prasą kobiecą. Nie dyżuruje tam żaden bibliotekarz. Natomiast samo wejście do pomieszczenia poza godzinami pracy Biblioteki nie jest już takie łatwe. Należy wcześniej zaopatrzyć się w kartę identyfikującą, którą każdorazowo sczytuje czytnik zamontowany przy drzwiach. Dzięki temu Biblioteka jest w stanie w każdej chwili sprawdzić, kto odwiedza Pokój Internetowy. Dodatkową identyfikację czytelników umożliwiają 4 kamery.

Dwa lata temu, kiedy narodził się pomysł otwarcia tego typu czytelni, dyrekcja Biblioteki pełna była obaw i złych przeczuć. Ponadto istniał problem natury technicznej – w pomieszczeniu dzisiejszego Pokoju Internetowego na podwyższonych obrotach prosperowała... pizzeria. Można sobie jedynie wyobrażać, jak zaciekle walczył o przetrwanie do ostatniej chwili lokal gastronomiczny z posiłkami na wynos, przy akademikach studenckich...
Jednak Biblioteka odzyskała część budynku i zaadaptowała ją na sale z oddzielnym wejściem, ubikacją i samoobsługową mini-szatnią w środku. Dziś dyrekcja Biblioteki uważa realizację tego pomysłu za spory sukces.
Całodobowo dostępna jest także zewnętrzna wrzutnia, która umożliwia czytelnikom samodzielne oddawanie książek o każdej porze dnia i nocy. Nie jest natomiast wyposażona w nowoczesny system RFID.

Biblioteka stale współpracuje z kadrą dydaktyczną Uniwersytetu. Efektem tej współpracy jest program BUS (Biblioteka-Uniwersytet-Student). Jest to swego rodzaju baza dla studentów porządkująca literaturę obowiązującą na każdym semestrze studiów poszczególnych kierunków. Jest sporym ułatwieniem dla czytelników, gdyż oprócz samych tytułów zawiera informacje, w jakich bibliotekach można je znaleźć. Jeśli książka jest dostępna w Bibliotece Głównej można ją od razu z poziomu bazy zamówić. Dyrekcja Biblioteki jest bardzo dumna z programu BUS, choć nie ukrywa, że stworzenie takiej bazy było bardzo czasochłonne i problematyczne. Całorocznie bazą opiekuje się dziesięciu bibliotekarzy.

Oprócz misji dydaktycznej Biblioteka angażuje się także w działalność kulturową. W tym zakresie organizuje wystawy tematyczne w małej salce wystawowej. Ekspozycja zmieniana jest regularnie co miesiąc. Organizowane są kameralne wernisaże z cateringiem i muzyką na żywo (Biblioteka posiada pianino). Wystawy w Bibliotece w ciągu kilku lat zyskały taką popularność w Wilnie, iż dziś swoje prace chcą tu prezentować nawet znani litewscy artyści.

Nie udało mi się odwiedzić ani jednej z sześciu bibliotek zakładowych Wileńskiego Uniwersytetu Technicznego.
Pani Lila zgodziła się natomiast na nieplanowaną wizytę w Wileńskiej Bibliotece dla Niewidomych. Biblioteka powstała w latach 50. wraz z całym kompleksem - osiedlem dla niewidomych. Wybudowano tam także bloki mieszkalne oraz fabrykę i zakład krawiecki, w których praca dostosowana była do możliwości osób niewidomych. W latach 90. uznano, że takie osiedle powoduje sztuczne wyobcowanie osób niewidomych i powoli zaczęto je zamykać. Dziś po tamtej historii został ślad w postaci Biblioteki i żłobionych płytek chodnikowych, które nadal ułatwiają niewidomym drogę.

Biblioteka jest bardzo nowoczesna, posiada sporą kolekcję książek pisanych alfabetem Brajla, jednakże systematycznie ewoluuje w kierunku zbiorów audiobooków. Brajlowskie książki zajmują zdecydowanie więcej miejsca niż standardowe druki, a i sami czytelnicy coraz częściej sięgają już tylko po ich wersje lektorskie. Oferuje się także usługę dowozu książek do domu najciężej chorującym, bądź unieruchomionym czytelnikom.

Obie biblioteki zrobiły na mnie bardzo pozytywne wrażenie. Pięć dni upłynęło zbyt szybko i pozostawiło uczucie niedosytu. Tak jak i Wilno, które na przekór chłodnemu powitaniu, pożegnało mnie ciepłym, wiosennym słońcem.

Joanna Kawa

© 2009 Biblioteka Główna UEK