-A +A

.

Cytowalność

Początki

Indeksowanie przypisów bibliograficznych z artykułów z czasopism wprowadzono by zastąpić czasochłonne i zawodne ich opracowanie rzeczowe. Więcej->
Wynik takiego wyszukiwania jest lepszy w porównaniu z wynikiem uzyskanym przez wyszukiwanie oparte na klasyfikacji rzeczowej dokumentu, dowodził E. Garfield w opublikowanym w Science w 1955 roku artykule: „Citation indexes for science. A new dimension in documentation through association of ideas”. Przypisy bibliograficzne zaczęły być traktowane jako język informacyjny, który operuje nie pojęciami, lecz skojarzeniami.

 

 

Fakt cytowania jednego autora przez drugiego autora stał się wkrótce przedmiotem osobnych analiz, a następnie pomiarów w bibliograficznych bazach danych. Więcej->

Zachowania autorów tworzą specyficzną w każdej nauce kulturę cytowań – opis tego zjawiska zawiera praca doktorska pt. „Citation culture”, obroniona na Uniwersytecie w Amsterdamie [Wouters, 1999]. W pracy tej dostrzeżono osiągnięcia polskich socjologów okresu XX-lecia międzywojennego: Marii i Stanisława Ossowskich oraz Floriana Znanieckiego na polu naukoznawstwa. Wydaje się, że panuje pełna zgodność, co do podstawowego założenia związku pomiędzy wartością pracy a jej cytowaniem, choć zwraca się uwagę na istnienie szeregu czynników ubocznych.
Bibliograficzne bazy danych rejestrujące piśmiennictwo z zakresu nauk ekonomicznych razem z jego bibliografią załącznikową to:


Cytowania są wykorzystywane do wyszukiwania i nawigacji pomiędzy pracami naukowymi przez wyszukiwarkę Google Scholar; nakładką bibliometryczną na Google Scholar jest program Publish or Perish

Na wymienionych wyżej zasobach programy bibliometryczne obliczają różne charakterystyki. Sposób ich tworzenia wraz z przykładami przedstawia praca Osiewalska A., (2008) Mierniki oceny czasopism i naukowców, "Biuletyn EBIB" [online], nr 8(99)

  • dla autorów i czasopism
    • Liczba cytowań = suma wszystkich cytowań publikacji danego autora lub artykułów danego czasopisma Więcej->
      Obserwuje się duże różnice w sposobie kwalifikacji cytowanych publikacji autora do liczby cytowań autora w różnych bazach danych. W bazach komerycjnych (Scopus, WoS) w podstawowym profilu autora do ogólnej liczby cytowań wliczane są wyłącznie cytowania do prac indeksowanych w tych bazach (głównie cytowania artykułów z czasopism). WoS daje dodatkową możliwość wyszukiwania cytowań innych prac autora poprzez funkcjonalność "cited reference search". Liczba cytowań podawana przez program Cytowania w BazEkon zlicza wszystkie cytowania dotyczące autora lub czasopisma, które znalazły się w przypisach indeksowanych w BazEkon artykułów.
    • Liczba cytowanych prac Więcej->
      Monografie lub ich części nie są ujęte w profilu autora i wykazane w tej charakterystyce pomimo, że występują w bibliografii załącznikowej indeksowanych w bazie artykułów (dotyczy baz WoS i Scopus).
    • Indeks Hirscha (indeks h) = największa liczba h publikacji cytowanych co najmniej h razy Więcej->

      Wprowadzony przez amerykańskiego fizyka Jorge Hirscha w 2005 roku wskaźnik określa wpływ autora poprzez największą liczbę wspólną liczby cytowanych prac i ich cytowań (współczynnik h równy jest liczbie publikacji cytowanych co najmniej h razy). Jego obliczenie wymaga uszeregowania w malejącym porządku cytowań artykułów analizowanego autora, a następnie sprawdzenia czy kolejna liczba porządkowa nie jest większa niż liczba cytowań odpowiadającego jej artykułu. Ostatnia z liczb porządkowych spełniających ten warunek to wielkość indeksu h.
      Wskaźnik cieszy się na tyle dużą popularnością wśród naukowców, że bazy WoS, Scopus, Google Scholar wprowadziły funkcję jego wyliczenia na zasobie. Należy więc od razu wyjaśnić, że jego wielkości w tych źródłach są odmienne, odpowiednio do różnego zasobu tych baz: doboru indeksowanych czasopism, ich liczby oraz zakresu czasowego, a także różnego sposobu podejścia do autocytowań.

      Web of Science (WoS)

      Platforma wielu baz, z których najstarsza (Science Citation Index) udostępniona została w roku 1963.
      Aktualna liczba indeksowanych czasopism to 16 848 tytułów (stan w dniu 12 czerwca 2012).
      W bazie indeksowane są materiały konferencyjne (jedną ze składowych WoS jest Conference Proceedings Citation Index), a także serie książkowe.
      Indeks Hirscha obliczany jest w tej bazie bez eliminacji autocytowań, tylko dla artykułów zarejestrowanych w bazie i na zasobie zgodnym z opłaconą prenumeratą. Licencja krajowa, dzięki której szkoły wyższe w Polsce mają dostęp do bazy WoS zapewnia pełną głębokość archiwum.

      Scopus

      Baza powstała w 2004 roku.
      Aktualna liczba indeksowanych czasopism to 18 500 tytułów (stan w dniu 12 czerwca 2012).
      Indeksuje także materiały konferencyjne i serie książkowe.
      Indeks Hirscha wyliczany jest w tej bazie zarówno z eliminacją jak i bez eliminacji autocytowań. W jego obliczeniu uczestniczą tylko artykuły opublikowane po roku 1995 i zarejestrowane w bazie. Jeśli zatem autor odnajduje w bazie na swoim profilu swój artykuł opublikowany wcześniej i jest on wciąż cytowany to cytowania te są pomijane w obliczaniu indeksu Hirscha.

      BazEkon

      Baza prowadzona jest od roku 1994, początkowo pod inną nazwą. Aktualna liczba indeksowanych polskich czasopism i serii wydawniczych to 400 tytułów (stan w dniu 12 czerwca 2012).
      Indeks Hirscha wyliczany jest w tej bazie zarówno z eliminacją jak i bez eliminacji autocytowań. W jego obliczeniu uczestniczyć mogą same artykuły z czasopism lub także wszystkie cytowane w bazie prace autora.

       

      Google Scholar

      Zasób nieporównywalny z zasobami baz bibliograficznych i trudny do zdefiniowania. Najogólniej: zasób naukowych źródeł dostępnych w internecie.
      Indeks Hirscha jest wyliczany przez program Publish or Perish bez eliminacji autocytowań.

      Indeks Hirscha dla autorów bardzo szybko zwrócił uwagę naukowców. Czasopismo Scientometrics poświęciło mu osobny numer w roku 2006. Niemal natychmiast opisany został w Forum Akademickim [Pilc A., (2005) Na tropach jakości w nauce. "Forum Akademickie", nr 12]. Zwraca się uwagę na jego słabe strony: preferowanie naukowców o dużym stażu naukowym oraz utratę informacji o wyjątkowo dużej cytowalności prac autora (indeks jest zdominowany liczbą porządkową; np. traci znaczenie jak często cytowana jest pierwsza – najczęściej cytowana praca). Stało się to impulsem do dookreślania okresu czasu wyliczania wskaźnika oraz stworzenia dodatkowych wskaźników wspierających indeks h (jak na przykład a-index, definiowany jako średnia liczba cytowań które otrzymały prace, na podstawie których wyliczono indeks h), bądź stanowiących jego przekształcenie (indeks Egge, indeks g). Indeksy te nie są jednak tak popularne w analizach wpływu autorów jak indeks h.

  • wyłącznie dla czasopism
    • Impact Factor (IF) = uśredniona z dwóch lat cytowalność czasopisma.
      Iloraz łącznej liczby cytowań, które w badanym roku zebrały artykuły opublikowane w tym czasopiśmie w dwóch latach poprzednich, do liczby artykułów, które te cytowania mogły zebrać, tj. liczby artykułów opublikowanych w tym samym okresie w tym czasopiśmie.

      IF(t)=[Ct(At-1)+Ct(At-2)]/[At-1+At-2]


      gdzie:
      Ct(At-1) - to łączna liczba cytowań, które w roku t uzyskały artykuły, opublikowane w tym czasopiśmie w poprzednim roku;
      Ct(At-2) - to łączna liczba cytowań, które w roku t uzyskały artykuły, opublikowane w tym czasopiśmie dwa lata wcześniej;
      At-1 - to liczba wszystkich artykułów, które ukazały się w danym czasopiśmie w roku poprzednim;
      At-2 - to liczba wszystkich artykułów, które ukazały się w danym czasopiśmie dwa lata wcześniej.

       

      Obok dwuletniego IF funkcjonuje też IF dla lat pięciu. Więcej->
      Wielkość IF przez całe lata obliczana była wyłącznie dla bazy WoS i przedstawiana w rocznych raportach o nazwie Journal Citation Report. Obecnie IF obliczany jest także na zasobie RePEc. Ze względu na różną liczbę i profil indeksowanych czasopism (RePEc jest zasobem dziedzinowym nauk ekonomicznych), wskaźniki te różnią się między sobą.
    • SCImago Journal Rankings (SJR)
      Sposób obliczenia SJR wzorowany jest na PageRank, na którym opiera się wyszukiwarka Google. Opis algorytmu znajduje się na portalu SCImago Journal and Country Rank. W skrócie: algorytm nadaje cytowaniu do czasopisma wartość zależną od cytowalności czasopisma z którego pochodzi cytowanie. Jeśli zatem na dane czasopismo powołuje się artykuł z czasopisma, które ma wysoką cytowalność, ma to większe znaczenie, niż gdy na to samo czasopismo powołuje się artykuł z czasopisma o niskiej cytowalności. Więcej->
      Przypomnijmy, że autor patentu PageRank, Lawrence Page (1998) wskazuje, że jednym z jego źródeł były osiągnięcia E. Garfielda [zob. : Method for node ranking in a linked database. United States Patent. [w:] United States Patent and Trademark Office (USPTO) Patent Full-Text and Image Database [on-line].

 

Raport cytowalności pracowników UEK

 

UWAGA: Powyższy link pozwala danemu pracownikowi zobaczyć jego raport. Nie oznacza jego zamówienia. Aby ograniczyć możliwość pomyłki zamówienie czasochłonnego raportu odbywa się mailowo, telefonicznie lub osobiście (kontakt). Przy zamawianiu raportu prosimy jednak pamiętać, że na jego rzetelne przygotowanie zakończone archiwizacją na dany dzień potrzebujemy minimum dwa tygodnie. Okres ten może okazać się niewystarczający, jeśli autor nie współpracuje w kompletowaniu cytowań z innych źródeł.

 

 

Zgłaszanie cytowań

 

 

Raporty cytowalności pracowników UEK nie są ogólnodostępne.
Pracowników UEK zapraszamy do indywidualnego pobrania skryptu (krok 1) a następnie do współpracy w gromadzeniu cytowań (rok 2), dzięki czemu raport cytowalności będzie pełniejszy.

 

Krok 1.

Pobranie skryptu generującego raport cytowalności ( formularz opcja raport cytowalności). Skrypt przesłany zostanie zwrotnie na podany w formularzu służbowy adres e-mailowy pracownika UEK.

 

Wygenerowany z jego użyciem raport opiera się na danych, z następujących baz Biblioteki:

 

  • Dorobek (baza dostarcza wzorców prac cytowanych, co umożliwia agregację cytowań niedokładnych);
  • Cytowania, gdzie dla naszych pracowników systematycznie gromadzimy dane znajdujące się w bazach: Web of Science, Scopus i BazEkon.
    W bazie Cytowania gromadzimy też cytowania znalezione przez autora (krok 2). Uwaga: dane te weryfikujemy.

 

Krok 2. Zgłaszanie cytowań.

Uzupełnianie cytowań ułatwić ma formularz opcja zgłoszenie cytowania.
Autor może także przynieść prace cytujące (zob. kontakt) i powierzyć zarejestrowanie cytowań bibliotekarzom.

 

Formularz zawiera pola opisu pracy cytowanej i pracy cytującej. Jeśli pola te autor wypełnia samodzielnie, prosimy o sformułowanie opisu w stylu harwardzkim - Przykłady->

 

Rekomendujemy jednak autorom podjęcie próby pozyskania opisów z bazy Dorobek, zgodnie z podpowiedziami formularza (pozyskaj z bazy Dorobek). Uprzedzamy, że opis pracy zgłosi się do pobrania dla prac zarejestrowanych w bazie i wydanych po roku 2004.
Uwaga: jeżeli zgłoszenie zawiera opis pracy nieobecnej w zbiorach Biblioteki, prosimy, żeby autor przedstawił tę pracę do weryfikacji.

 

Jak najpełniejszy raport cytowalności jest szczególnie ważny w postępowaniach w sprawie:
      - uzyskania stopnia naukowego doktora habilitowanego i profesora
      - grantu naukowego - Narodowe Centrum Nauki
      - członkostwa w stowarzyszeniach naukowych.
Współpraca z autorami w tych obszarach traktowana jest priorytetowo przez Bibliotekę.

 

Przy zamawianiu raportu prosimy jednak pamiętać, że na jego rzetelne przygotowanie zakończone archiwizacją na dany dzień potrzebujemy minimum dwa tygodnie.
Okres ten może okazać się niewystarczający, jeśli autor nie współpracuje w czasochłonnym kompletowaniu cytowań z innych źródeł.